
به گزارش خبرنگار صبح رزن،خودکشی دیگر موضوعی نیست که بتوان از کنار آن بهسادگی عبور کرد. وقتی در فاصلهای کوتاه، چند حادثه مشابه در یک منطقه رخ میدهد، موضوع از یک اتفاق فردی فراتر رفته و به مسئلهای اجتماعی تبدیل میشود که نیازمند بررسی دقیق و کارشناسی است.
در ماههای اخیر، وقوع چند مورد خودکشی در بخشهایی از رزن، سردرود، درگزین و مناطق اطراف، نگرانیهایی را میان مردم ایجاد کرده است. اکنون سؤال اصلی این است که چه چیزی افراد را تا مرز ناامیدی میبرد؟
یک روانشناس بالینی در گفتوگو با خبرنگار صبح رزن، خودکشی را نتیجه یک عامل واحد ندانست و اظهار کرد: معمولاً مجموعهای از عوامل روانی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی در کنار یکدیگر قرار میگیرند و فرد را در شرایط بحرانی قرار میدهند.
وی یکی از عوامل مهم در شرایط فعلی را فشارهای اقتصادی و معیشتی عنوان کرد و افزود: مشکلات مالی، بیکاری، بدهی و ناتوانی در تأمین نیازهای زندگی میتواند فشار روانی قابل توجهی ایجاد کند؛ بهویژه زمانی که فرد از حمایت کافی خانواده و جامعه برخوردار نباشد.
این کارشناس روانشناسی در عین حال تأکید کرد که نباید تمام موارد خودکشی را صرفاً به مشکلات اقتصادی نسبت داد. تجربههای نامناسب دوران کودکی، روابط پرتنش خانوادگی، نبود حمایت عاطفی، احساس شکست و بیارزشی، مشکلات روانشناختی و ناتوانی در مدیریت بحران نیز از عواملی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
به گفته وی، فضای مجازی نیز میتواند در افراد آسیبپذیر اثرگذار باشد؛ مقایسه مداوم زندگی خود با دیگران، مواجهه با محتوای منفی و شکلگیری احساس ناکامی و عقبماندگی میتواند فشار روانی را تشدید کند.
اما پرسش مهم اینجاست که برای مقابله با این زنگ خطر چه اقدام پیشگیرانهای در شهرستان انجام شده است؟
آیا آمار دقیق و تحلیلی از موارد خودکشی و عوامل زمینهای آن وجود دارد؟ آیا افراد در معرض آسیب شناسایی میشوند؟ خدمات مشاورهای تا چه اندازه در دسترس خانوادههاست؟ و آیا میان دستگاههای اجتماعی، بهداشتی، حمایتی و فرهنگی برای پیشگیری از این آسیب هماهنگی وجود دارد؟
کارشناسان معتقدند پیشگیری از خودکشی باید پیش از رسیدن فرد به مرحله بحران آغاز شود. خانوادهها نیز باید نشانههایی مانند انزوای شدید، ناامیدی، تغییرات ناگهانی رفتاری و صحبت درباره مرگ را جدی بگیرند و در چنین شرایطی از متخصصان سلامت روان کمک بگیرند.
از سوی دیگر، حمایت از خانوادههای گرفتار مشکلات اقتصادی نیز میتواند بخشی از راهکار پیشگیری باشد. استفاده از ظرفیت خیرین، نهادهای حمایتی، معتمدان محلی و مراکز مشاوره میتواند به افرادی که زیر فشار مشکلات قرار دارند، فرصت دوبارهای برای عبور از بحران بدهد.
زنگ خطر به صدا درآمده است؛ اکنون زمان آن است که به جای پرداختن صرف به خبر حادثه، سراغ ریشهها برویم. اگر مشکلات اقتصادی، خانوادگی و روانی در شکلگیری این حوادث نقش دارند، باید پیش از آنکه حادثه دیگری رخ دهد، این عوامل شناسایی و برای آنها راهکار عملی ارائه شود.
انتهای خب /عل
دیدگاه شما